Dé man die muziek brengt in de Aravis-regio is zonder twijfel Lionel Rivière. Als dirigent, docent en componist leidde hij de afgelopen tien jaar het harmonieorkest van La Clusaz, ‘L’Écho des Aravis’ en de regionale muziekschool. Hij komt uit Picardië en studeerde in Parijs. De bergen ziet hij als de perfecte plek om zijn liefde voor samen muziek maken en gekke projecten te uiten.
Heb je altijd al muziek willen maken?
Ja, vanaf dat ik 7 of 8 was al. Niemand in mijn familie had iets met muziek, maar ik wist gewoon dat ik muzikant wilde worden. Ik speel voornamelijk koper, hoorn, een beetje piano, af en toe percussie, en ik componeer veel.
Met het Orchestre d’Harmonie ben je erg betrokken bij de muzikale ontwikkelingen in de regio Aravis. Wat is jouw rol?
Ik heb verschillende rollen, maar de belangrijkste is toch wel mensen samenbrengen. Ik zeg vaak dat het orkest een minimaatschappij is: er zijn ongeveer zestig musici, van 13 tot 77 jaar oud. Het is mijn taak om iedereen samen te brengen om aan projecten te werken, om een repertoire te vinden dat iedereen aanspreekt, om hen te helpen nieuwe dingen te ontdekken, om repetities en concerten te organiseren om het orkest zo goed mogelijk tot leven te brengen.
Wat is de filosofie van het orkest?
Bij de Harmonie draait alles om veelzijdigheid: ceremonies, carnavals, innovatieve projecten. Ik zeg vaak: je moet in alles de beste zijn, in verschillende repertoires. In La Clusaz ligt onze kracht in ons streven naar innovatie, nieuwe artiesten te ontmoeten en te creëren.
Is repeteren een serieuze zaak of gewoon een vrolijke boel?
De repetities zijn geen militaire oefening, maar we zijn wel heel serieus! De rode wijn en Reblochon is voor daarna, en die zijn heilig. Tijdens de repetities werken we. Het is niet streng, maar er zijn bepaalde vereisten en we willen dat iedereen optimaal presteert.
Kun je wat vertellen over de Harmonie Mécanique? Hoe is die tot stand gekomen?
Het is een ontmoeting tussen het Harmonieorkest van La Clusaz en een artiest die ik al heel lang ken: Jonathan Mathis, die draaiorgel speelt. Ruim twintig jaar geleden hadden we al eens samengewerkt en nu dachten we: wat als we met z’n tweeën een heel concert zouden samenstellen met een draaiorgel en zestig muzikanten? We hebben het voor het eerst gespeeld met Kerstmis in 2024 en het was geweldig. Daarom gaan we het stuk het komende jaar nog een paar keer spelen. Het is een project dat ons na aan het hart ligt en ook het hele team was gelijk enthousiast.
Waren er dingen die praktisch ingewikkeld waren?
Het componeren was waarschijnlijk het meest lastig. We wilden originele en toegankelijke muziek met een goede samenhang tussen het orgel en het orkest. We hebben een uitvoering van een uur gecomponeerd, apart gerepeteerd en in september vorig jaar alles in elkaar gezet. En toen wisten we dat het ging werken.
Je bent ook leraar. Kun je ons vertellen over je rol binnen de École de musique des Aravis?
De École de Musique des Aravis heeft 150 leerlingen uit La Clusaz, Le Grand-Bornand, Saint-Jean de Sixt en Manigod. Het is mijn taak om zoveel mogelijk kinderen muziekles te geven en de Harmonieorkesten te ondersteunen. We hebben veertien parttime docenten, elk in een ander vak. Het doel is om samen te oefenen, om de studenten samen te laten spelen. We verkennen alle muziekstijlen om de nieuwsgierigheid te stimuleren.
Bestaan er nog kinderen die ervan dromen om de hoorn te spelen?
Ik ben een hoornleraar, dus ik beschouw die vraag maar als een grapje! Natuurlijk zijn er nog genoeg kinderen die ervan dromen om klarinet, hoorn, accordeon of orgel te spelen. Kinderen hebben geen vooroordelen, ze zijn erg ruimdenkend. Het meest populaire instrument? Slagwerk, zonder twijfel! Daar hebben we zelfs een wachtlijst voor.
Kun je wat vertellen over de schoolorkesten?
Ja, het is een project waar we vier jaar geleden mee zijn begonnen in de gemeentes in de Aravis-regio. Het idee is dat hele klassen, van de lagere tot de hogere, orkesten gaan vormen. Momenteel zijn er al elf schoolorkesten – een enorm aantal! Dat is ook te danken aan de steun van het departement, dat ons ondersteunt met de aankoop van instrumenten. Alle kinderen spelen een uur en een kwartier per week, tijdens schooltijd. Zelfs leraren spelen met hun leerlingen. En de docenten hebben niet altijd de meeste discipline! Maar ze beginnen er in elk geval aan en dat is geweldig.
Het project Aravis Electro Kids Orchestra is dit jaar veel in het nieuws geweest. Kun je daar iets over vertellen?
We wilden iets innovatiefs creëren door 220 kinderen samen te brengen met een DJ en elektronische muziek. Bertrand Boulot, die bij de scholen betrokken is, heeft de stukken samen met mij gemaakt. We hebben zelfs een uitvoering gehad op de lokale radio. We willen een positieve herinnering creëren die kinderen de rest van hun leven niet meer vergeten. Er komt volgend jaar een nieuw project met de schoolorkesten en Bertrand, waarbij de kinderen live muziek gaan spelen bij tekenfilms. Elk dorp krijgt dan zijn eigen eindejaarsconcert in de bioscoop.
Hebben deze ietwat ‘ongewone’ projecten je voorkeur?
Ja, mijn passie ligt echt bij ongebruikelijke of zelfs gekke projecten. Werken met artiesten geeft altijd veel voldoening en is voor iedereen heel motiverend. We hebben een aantal interessante projecten op de planning staan, waaronder een muzikale wereldreis voor Kerstmis en een project over zigeunermuziek met een accordeonist en een violist.
Wat was het meest bijzondere project waar je ooit aan hebt gewerkt?
Ik denk het project in Picardië met veertig koper- en percussie-instrumenten, vier doedelzakken, vier bombardes en vier Keltische snaredrums. We speelden in het officiële programma van het Festival Interceltique de l’Orient, met ongeveer tien optredens en een album waarvan 2.000 exemplaren werden verkocht. Het was een waanzinnig jaar met overal concerten en geweldige muzikale reizen met bijzondere mensen.
Heb je een laatste woord?
Ik ben gewoon heel dankbaar. Dit alles is mogelijk met de steun van de gemeente van La Clusaz, het toeristenbureau, het departement, het CCVT, SIMA en de gemeenschap. We hebben een prachtig netwerk en dat maakt het allemaal mogelijk
